De voetbalbond had nobele bedoelingen toen het twee jaar geleden begon met zijn hervormingsplan voor het jeugdvoetbal. Jonge voetballertjes die met 12-0 winnen van hun leeftijdsgenootjes hebben een leuke middag, maar leren weinig bij. Daarom wilde de voetbalbond de jeugdcompetities loskoppelen van de A-ploegen. De jeugdploegen van Anderlecht zouden niet meer automatisch op het hoogste niveau spelen omdat Boussoufa en co. dat ook doen.

Twee jaar later is de chaos niet te overzien. De eersteklassers wilden niet meestappen in de hervorming. Dus moest de voetbalbond aan de slag met de clubs vanaf tweede klasse. De hervorming gaat vanaf komend seizoen in, maar zo'n twee maanden voor de competitiestart weten de jonge spelertjes nog niet op welk niveau ze worden ondergebracht. De indeling gebeurt op basis van een ranking met puntensysteem. Zo'n 96 clubs kregen een nationaal label. De ranking van die nationale clubs verandert om de haverklap en niemand weet waarom. Wie een affiche van de voetbalbond ophangt of meer ballen heeft, krijgt extra punten, het niveau van de spelers zelf wordt niet in rekening gebracht. Het voorbeeld is karikaturaal, maar de criteria zijn discutabel. Zo komt de Limburgse eersteprovincialer Bregel Sport terecht tussen toppers als OH Leuven, FC Brussels en Beveren. De voetballertjes van Bregel riskeren volgend seizoen de ene afstraffing na de andere.

Problematische timing

De punten voor de ranking werden toegekend op basis van een vragenlijst die de clubs zelf invulden. Clubs die streng waren voor zichzelf scoorden lager dan clubs die zich FC Barcelona waanden. De vragenlijsten werden pas eind december opgestuurd en moesten op 15 januari al ingevuld zijn. Niet iedereen slaagde erin om in die periode een ernstig dossier af te leveren. Zo kwam het dat Eupen, volgend seizoen eersteklasser en dus uitkomend in de Elite-reeks met Anderlecht, aanvankelijk een provinciaal label kreeg.

De voetbalbond liep achter op zijn timing. De punten moesten eind maart bekend gemaakt worden, maar pas midden april werd een eerste ranking gepubliceerd. Veel te voorbarig, want de vragenlijsten waren nog niet getoetst door een controleur ter plekke. Intussen werden voetballertjes en hun ouders ongerust. Komt mijn kind volgend seizoen in een lagere reeks terecht? Sommige ouders keken zelfs uit naar een andere club.

Klachten

Het regende klachten en de het hoogste orgaan van de voetbalbond, het Uitvoerend Comité, besliste dat de vragenlijsten moesten worden gecontroleerd. De controleurs deden hun best, maar kwamen slechts één keer aangekondigd langs op de club. Enkele clubs kregen tot op vandaag zelfs nog geen controle. Tweedeklassers Antwerp en Tubeke bijvoorbeeld.

De voetbalbond wilde eigenlijk slechts zestig clubs toelaten tot de jeugdreeksen , maar breidde dat aantal uit tot meer dan negentig omdat het meer klachten vreesde. Meester Grégory Ernes, confrater van Bosman-advocaat Luc Misson, maakt zich sterk dat clubs een stevig dossier hebben mochten ze naar de rechter trekken. Met het geknoei zet de voetbalbond het hele jeugdvoetbal op losse schroeven.

Ramp

De grootste ramp wordt verwacht bij de voetballertjes van acht tot en met tien jaar. Voor hen organiseert de voetbalbond geen officiële nationale kampioenschappen. De clubs speelden tot dusver eigen competities met hun reeksgenoten, maar vanaf volgend seizoen worden die verboden. Wie zondigt, verliest zijn nationaal label. De jonge talentjes zullen dus in de provinciale reeksen moeten spelen tegen voetballers van een hogere leeftijdscategorie. Daar zullen dan weer spelers verdrongen worden naar de nog lagere gewestelijke reeksen. Was de bedoeling van deze hervorming niet om het niveau van het jeugdvoetbal op te krikken?

Bron: Het Nieuwsblad